პროექტის შესახებ


ომი არის შეიარაღებული კონფლიქტი, რომელიც მიმდინარეობს სხვადასხვა ქვეყნების, ერების, ჯგუფების ან სხვა ორგანიზაციების შორის. ეს არის ძალადობრივი, ფიზიკური და სამხედრო შეტაკებები, რომელშიც ორივე მხარე ცდილობს გაატაროს საკუთარი მიზნები და ინტერესები, ხშირად ათავისუფლებს მსხვერპლსა და ანადგურებს ინფრასტრუქტურას.

ომის ძირითადი მიზეზები:

  1. პოლიტიკური და ტერიტორიული კონფლიქტები
    ბევრი ომი იწყება, როდესაც ერთი მხარე ცდილობს მიაღწიოს ტერიტორიების ან რესურსების კონტროლს, რომლებიც სხვა ქვეყნის ან ჯგუფის მიერ არის დაკავებული. ტერიტორიული დავები და საზღვრების გაურკვევლობა ხშირად ხდება ომის მიზეზი.

  2. ეკონომიკური ფაქტორები
    ქვეყნები შეიძლება დაინახონ ომი, როგორც საშუალება მიიღონ ბუნებრივი რესურსები, მდიდარი სავაჭრო გზები ან სხვა ეკონომიკური სარგებელი. ზოგჯერ, რესურსების კონტროლი ან კონკურენციისთვის ადგილის მოპოვება შეიძლება გახდეს ომის გამომწვევი მიზეზი.

  3. რელიგიური და კულტურული განსხვავებები
    ომები ხშირად წარმოიქმნება სხვადასხვა რელიგიური ან ეთნიკური ჯგუფების შორის დაძაბულობებიდან. განსხვავებული სარწმუნოებები, ტრადიციები და კულტურული ფასეულობები ზოგჯერ არიან მიზეზი, რის გამოც ჯგუფები ერთმანეთის წინააღმდეგ იბრძვიან.

  4. პოლიტიკური ძალაუფლების კონტროლი
    ზოგჯერ, ძლიერი პოლიტიკური ლიდერები ან დიქტატორები იწყებენ ომებს, რათა გააძლიერონ საკუთარი ძალაუფლება ან მმართველობა, ან მოახდინონ შიდა ოპოზიციის ჩახშობა. ასევე, არსებობენ შემთხვევები, როცა ხალხი ან ჯგუფები მიდიან ომში, რათა მოიპოვონ პოლიტიკური დამოუკიდებლობა.

  5. ამნისტიისა და ძალადობის გაგრძელება
    ზოგჯერ ომი ხდება არა მხოლოდ ერთჯერადი, არამედ უფრო დიდი ისტორიული დაძაბულობების გაგრძელება. ეს შეიძლება იყოს შურისძიების მიზნით ან იმისათვის, რომ საზოგადოება ან ქვეყანა აღადგინოს დაკარგული სიძლიერე.

ომის შედეგები:

  1. ადამიანური მსხვერპლი:
    ომი ხშირად მოაქვს უდიდესი ადამიანის დანაკარგები. მილიონობით ადამიანი იღუპება, მწყობრიდან გამოდის სამედიცინო ინფრასტრუქტურა, ბევრ ადამიანს პოულობს დევნილობა.

  2. ეკონომიკური და სოციალური დანაკარგები:
    ომი ანადგურებს ქალაქებს, ინფრასტრუქტურას, ხელს უწყობს ეკონომიკური დეგრადაციის პროცესებს. დანგრეული საწარმოების, საავადმყოფოების, სკოლების და სხვა საზოგადოებრივი მნიშვნელობის ობიექტების აღდგენა ძალიან ძვირი და ხანგრძლივი პროცესია.

  3. პოლიტიკური ცვლილებები:
    ომი ხშირად იწვევს პოლიტიკური სისტემების შეცვლას. ქვეყნები შეიძლება დაიპყრობილი იქნას ან შეიცვალოს პოლიტიკური რეჟიმი, მაგალითად, დიქტატორული რეჟიმები შესაძლოა დაინგრეს.

  4. მხარეების ურთიერთობები:
    ომის შედეგები ხშირად ცვლილებებს იწვევს საერთაშორისო ურთიერთობებში. ქვეყნები ქმნიან ახალ ალიანსებს, ან კი შეიძლება დაწესდეს სანქციები და ისევე ჩატარდეს მნიშვნელოვანი საერთაშორისო შეთანხმებები, რომლებიც მშვიდობას და უსაფრთხოებას უზრუნველყოფენ.

რატომ არის ომი?

ომი, როგორც პრობლემა, ადამიანთა ისტორიაში ყოველთვის იყო და კვლავაც არის. მისი წარმოშობის მიზეზები სხვადასხვა პერიოდებში განსხვავდება, თუმცა ერთი რამ აშკარაა: ომი ხშირად ხდება მაშინ, როცა მხარეები ვერ ახერხებენ მშვიდობიანი მოლაპარაკებების გზით გადაჭრან მათი ურთიერთობები. ადამიანებს და ხალხებს შორის კონფლიქტები, განსხვავებები და შიში ხშირად ანიჭებს პრიორიტეტს ძალადობას, რაც საბოლოო ჯამში აისახება ომის სახით.

მიუხედავად ამისა, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, საერთაშორისო ორგანიზაციებმა, როგორიცაა გაერო, დაიწყეს მსოფლიოში მშვიდობის შენარჩუნების გზების ძიება, მაგრამ, სამწუხაროდ, კონფლიქტები კვლავაც ხდება.


ომის გავლენა

    



ომის გავლენა ჯარისკაცებზე

ჯარისკაცები, რომლებიც ომში იბრძვიან ხშირად მსხვერპლნი ხდებიან  ფსიქოლოგიური და ფიზიკური ტრავმების, მათ შორის, დეპრესიის, პოსტ ტრავმატული სტრესული აშლილობის, დაავადებების, ფიზიკური დაზიანების და სიკვდილის.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, შეერთებული შტატების არმიის გენერლის S.L.A. Marshall ის მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით, ამერიკელი მსროლელების (Riflemen) მხოლოდ 15-20 % გაუხსნა ცეცხლი მოწინააღმდეგეს. ეს და ზოგიერთი სხვა კვლევების (Civil War Collector’s Encyclopedia, F.A. Lord)  მიხედვით უმეტესობა ჯარისკაცს უჭირს იარაღის სროლა ბრძოლაში.

Swank და Marchand ის კვლევის მიხედვით, მეორე მსოფლიო ომის დროს, განუწყვეტელი 60 დღიანი ბრძოლისას გადარჩენილი ჯარისკაცების 98% ემართებოდათ ფსიქიატრიული პრობლემები.

როდესაც ნაპოლეონი უკან იხევდა მოსკოვიდან, ამ პერიოდში უფრო მეტი ფრანგი ჯარისკაცი დაიხოცა ტიფისგან, ვიდრე მოკლულ იქნა რუსების მიერ.

ომის გავლენა სამოქალაქო პირებზე

ბევრ ომს თან ახლავს მნიშვნელოვანი დეპოპულაცია, ინფრასტრუქტურის  და რესურსების დანგრევასთან ერთად. სამოქალაქო პირები, რომლებიც იმყოფებიან საომარ ზონაში, შესაძლებელია გახდნენ მსხვერპლნი ომის საშინელებების, როგორიცაა გენოციდი, მაშინ როცა გადარჩენილებმა შესაძლებელია მიიღონ ფსიქოლოგიური ტრავმები. მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული ადამიანების ზუსტი რაოდენობა რაა ცნობილი, თუმცა უმეტესობა გათვლების მიერ დაახლოებით 60 მილიონი ადამიანი შეეწირა ამ ომს, მათ შორის 20 მილიონი ჯარისკაცი იყო, ხოლო დანარჩენი 40 მილიონი სამოქალაქო პირები. საბჭოთა კავშირმა ამ ომში დაკარგა 27 მილიონი ადამიანი, თითქმის ნახევარი მეორე მსოფლიო ომის დანაკარგების.


ომის გავლენა ეკონომიკაზე

ომის დამთავრების შემდეგ, დამარცხებული მხარეს ზოგჯერ ეკისრება ფულადი გადასახადები გამარჯვებული მხარის მიმართ. მაგალითად, სპარსეთის ყურის ომის დროს (1990-1991), გაერომ ერაყს დააკისრა 350 მილიარდი $, იმ ზარალის ანაზღაურებისთვის, რაც მიაყენა ქუვეითს. რიგ შემთხვევებში, გამარჯვებული მხარისათვის ხდება მიწის დათმობა.

უმეტესობა შემთხვევებში, ომში მონაწილე მხარეების ეკონომიკა ზარალდება. თუმცა იშვიათ შემთხვევებში, ომმა შეიძლება სტიმული მისცეს ქვეყნის ეკონომიკას, მაგალითად, ზოგიერთების აზრით მეორე მსოფლიო ომმა გამოიყვანა ამერიკის შეერთებული შტატები დიდი დეპრესიიდან.





ომის ტიპები

     ელექტრონული ომი



ელექტრონული ომი მოიცავს ნებისმიერ სამხედრო ქმედებებს სადაც ხდება ელექტრომაგნიტური სპექტრის ან მიმართული ენერგიის გამოყენება, რათა მოხდეს, როგორც ელექტრომაგნიტური სპექტრის კონტროლი სივრცეში, ისე მოწინააღმდეგეზე თავდასხმა მათი საშუალებით.  მათ მიეკუთვნება, რადიოტალღები, ინფრაწითელი სხივები, ულტრაიისფერი სხივები და ელექტრომაგნიტური სპექტრის სხვა ნაწილებიც. ელექტრონული ომის საშუალებების გამოყენება შესაძლოა მოხდეს ჰაერიდან, ხმელეთიდან, წყლიდან ან კოსმოსიდან, როგორც პილოტირებული, ისე უპილოტო სისტემების საშუალებით და შეუძლია მიზანში ამოიღოს საკომუნიკაციო სისტემები, რადარები და სხვა სისტემები.


საინფორმაციო ომი 


ტერმინი საინფორმაციო ომი არის ამერიკული კონცეფცია, რომელიც მოიცავს საინფორმაციო ტექნოლოგიების (კომპიუტერული და სატელეკომუნიკაციო მოწყობილობები) გამოყენებას და მენეჯმენტს, მოწინააღმდეგეზე უპირატესობის მოსაპოვებლად. საინფორმაციო ომი შესაძლოა მოიცავდეს ტაქტიკური ინფორმაციის მოპოვებას, მიღებული ინფორმაციის ვალიდურობის დადასტურებას, დეზინფორმაციისა და პროპაგანდის გავრცელებას- მოწინააღმდეგისა და საზოგადოების დემორალიზებისთვის ან  მანიპულაციისთვის, ასევე, ხელის შეშლას მოწინააღმდეგისთვის, მოიპოვოს სარწმუნო ინფორმაცია.


ინფორმაციული ომი, მჭიდრო კავშირშია ფსიქოლოგიურ ომთან.



წინმსწრები ომი



წინმსწრები ეწოდება ომს (Preemptive war), როდესაც ომის დაწყება ხდება, მტრისგან მოსალოდნელი აგრესიის საშიშროების საპასუხოდ; სხვანაირად, ამ დროს ხდება შეტევის დაწყება, როცა არსებობს სარწმუნო წყაროები, რომ, მტერი, ახლო მომავალში გეგმავს თავდასხმას.


პრევენციული ომი



პრევენციული ეწოდება ომს, რომელიც დაწყებულია იმისათვის რომ, თავიდან აიცილოს მეორე მხარის მიერ შეტევის განხორციელება, მაშინ როცა, ამ მხარისგან შეტევის საფრთხე არაა ცხადი და არც არსებობს ინფორმაცია, რომ, ისინი გეგმავენ ასეთ შეტევას. ასეთი ომი, სტრატეგიული ნაბიჯია, იმისათვის რომ, მოწინააღმდეგეს ხელი შეუშალოს გაძლიერებაში და პოტენციური აგრესიის განხორციელებაში. პრევენციული ომი განსხვავდება წინმსწრები ომისგან (Preemptive war), რომლის დროსაც ხდება შეტევა, იმის გამო, რომ, მოწინააღმდეგისგან აგრესიის განხორციელების საშიშროება დიდია.


სამოქალაქო ომი



სამოქალაქო ომი არის ომი-ერთი ქვეყნის შიგნით, მყოფ ადამიანთა დაპირისპირებულ ჯგუფს შორის. სხვანაირად, ესაა, ერთი ქვეყნის მოქალაქეებს შორის ომი. სამოქალაქო ომის მიზეზი სხვადასხვაა; არსებობს ორი გავრცელებული მიზეზი: 1. ქვეყნის გარკვეულ რეგიონში მცხოვრებ ადამიანებს უნდებათ ქვეყნისგან გამოყოფა და დამოუკიდებლად ცხოვრება და 2. მოქალაქეთა ნაწილს, სამთავრობო პოლიტიკის შეცვლა უნდა; მაგ. შესაძლოა ადამიანები ვერ შეთანხმდნენ არჩევნების შედეგებზე


ფსიქოლოგიური ომი



ფსიქოლოგიური ომი გულისხმობს პროპაგანდის და სხვა ფსიქოლოგიურ საშუალებათა გამოყენებას, რათა მოხდეს, როგორც მტრის, ასევე მეგობრების მორალზე, ემოციებზე, შეხედულებებსა და ქცევებზე ზეგავლენა. ფსიქოლოგიური ომში, შესაძლებელია მოხდეს, როგორც შეხედულებების და ქცევების შეცვლა ან მათი გამყარება, იმის მიხედვით, თუ მისი დამგეგმავისთვის, რომელია უფრო ხელსაყრელი; მსგავსი ქმედებების ზოგჯერ კომბინირებულია ყალბი დროშის ტაქტიკასთან ( ტაქტიკა, რომელიც მალავს მის ვინაობას და თავს წარმოაჩენს, თითქოს ის სხვაა). ფსიქოლოგიური ომის სამიზნე  შეიძლება იყოს მთავრობები, ორგანიზაციები, ჯგუფები, ცალკეული ინდივიდები ან ერთდროულად რამოდენიმე ან ყველა მათგანი.

 

კონვენციური ომი

ეს არის ომი, სადაც მხარეები იყენებენ ტრადიციულ სამხედრო ტექნიკასა და შეიარაღებას (ცხოველური, ნაღმები, არტილერია, ტანკები). ის ძირითადად მიმდინარეობს რეგულარულ არმიებს შორის.



მეორე მსოფლიო ომის ტიპი:

მეორე მსოფლიო ომი (1939–1945) გლობალური ომი იყო. ეს იყო კონვენციური ომი, რომელშიც ჩართული იყო უამრავი ქვეყანა, მათ შორის ძალაუფლებრივი სახელმწიფოები (გერმანია, იტალია, იაპონია, ბრიტანეთი, საფრანგეთი, საბჭოთა კავშირი, აშშ და სხვა). ომი მოიცავდა დიდ სამხედრო ოპერაციებს, ბრძოლებს სხვადასხვა ფრონტზე, აეროპულ და საზღვაო ბრძოლებს. 


მეორე მსოფლიო ომი 


მეორე მსოფლიო ომი (1939-1945) იყო ყველაზე მსხვერპლიანი და მასშტაბური კონფლიქტი ისტორიაში, რომელიც მოიცავდა თითქმის ყველა ქვეყანას და სრულად შეცვალა მსოფლიო პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური წყობა. ომი ამჯობინებდა ათასობით ადამიანზე მეტს, ხოლო მისი შედეგები კვლავ განაგრძობს გავლენას მსოფლიო პოლიტიკასა და ურთიერთობებზე.


ომის მიზეზები

  1. ვერსალის ხელშეკრულება (1919):
    პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, 1919 წელს, ვერსალის ხელშეკრულება დაიწერა, რომლის მიხედვითაც გერმანია დამარცხდა და მკაცრი პირობები დაწესდა – დიდი ფული უნდა გადაეხადა მეზობელ ქვეყნებს, აორგანიზებდა სამხედრო ძალებს და კარგავდა ტერიტორიებს. ეს პირობა უკმაყოფილებას იწვევდა გერმანიაში, რაც დაეხმარა ნაცისტური პარტიის აღზევებას.

  2. ნაციზმი და ფაშიზმი:
    1920-1930-იან წლებში ევროპაში იზრდებოდა დიქტატორული რეჟიმები. გერმანიაში ჰიტლერმა ნაცისტური პარტია ჩამოაყალიბა და მოითხოვა „გერმანული ცხოვრება სივრცე“, რაც გეოპოლიტიკური გაფართოებისთვის იწვევდა. იტალიაში ბენიტო მუსოლინიმ ფაშისტური მმართველობა დაამყარა. ეს დიქტატორები მიზნად ისახავდნენ ტერიტორიული ექსპანსიას და მთელი ევროპის კონტროლს.

  3. ზომიერი საერთაშორისო დაძაბულობა:
    1930-იან წლებში მსოფლიო ძალები ერთმანეთთან ადრინდელი დაპირისპირებისგან სტრატეგიული თვალსაზრისით საკმაოდ განიშორებულნი იყვნენ. ამ დროს, გერმანიამ და იტალიამ დაამყარეს „აქსისის პაქტი“ (1939 წელს), რომლის მიხედვითაც ისინი ერთმანეთს სარგებლობდნენ ტერიტორიული ექსპანსიით.

  4. გერმანიის ტერიტორიული ექსპანსია:
    1938 წელს, გერმანიამ ** ავსტრია** შეუერთა, ხოლო 1939 წელს, პოლონეთი შეიჭრა. 1 სექტემბერს გერმანია თავდამსხმელობით დაესხა პოლონეთს, რამაც გამოიწვია ომი ბრიტანეთისა და საფრანგეთისგან, რომლებიც პოლონეთის მხარდამჭერებად ჩაერთვნენ.


ომის მიმდინარეობა

  1. გერმანიის სწრაფი წარმატებები (1939-1941):
    პირველი ორი წელი იყო გერმანიის წინსვლის პერიოდი. ის სწრაფად დაიპყრო ევროპის დიდ ნაწილს, მათ შორის პოლონეთს, ბელგიას, ჰოლანდიას, ნორვეგიას და საფრანგეთს. 1940 წელს, გერმანია მტრისათვის ძლიერ წინააღმდეგობას ვეღარ აწყდებოდა.

  2. „ოპერაცია ბარბაროსა“ – გერმანიის თავდასხმა საბჭოთა კავშირზე:
    1941 წლის ივნისში, ჰიტლერმა დაიწყო საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ შეტევა, რომელიც იყო ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური სამხედრო ოპერაცია. მიუხედავად იმისა, რომ გერმანია ამ კონფლიქტში სწრაფი გამარჯვების იმედებს ჰქონდა, ის წააგო საშინაო ზამთრის პირობებში და ბრძოლა შარშანდელ ტერიტორიაზე გადაიზარდა.

  3. ამერიკის შეერთებული შტატები და იაპონიის შეტევა (1941):
    1941 წლის 7 დეკემბერს იაპონიამ ამერიკულ ბაზა პერლ ჰარბორზე თავდასხმა განახორციელა, რამაც აშშ-ს ომში შესვლა განაპირობა. ამერიკა შემოვიდა ომში და მხარი დაუჭირა ბრიტანეთს, საბჭოთა კავშირს და სხვა მოკავშირეებს.

  4. ნორმანდიის დ-დღე (1944):
    1944 წლის 6 ივნისს, დასავლეთის მოკავშირეებმა – ბრიტანელებმა, ამერიკელებმა და კანადელებმა – ნორმანდიაში (საფრანგეთის სანაპირო) შედგეს ფართომასშტაბიანი დესანტი, რომელიც ნიშნავდა გერმანიის მიერ ოკუპირებული ევროპის დასასრულს. ეს ოპერაცია იყო გადამწყვეტი, რადგან ნორმანდიის გასწვრივ გერმანული ძალები დამარცხდნენ.

  5. ბირთვული ბომბები ჰიროშიმასა და ნაგასაკში (1945):
    1945 წლის აგვისტოში, აშშ-ს დადგა პირველი ბირთვული ბომბები ჰიროშიმასა და ნაგასაკზე. ეს გახადა ომის დასრულების ერთ-ერთი გადამწყვეტი მომენტი. 15 აგვისტოს, იაპონია გაახმო კაპიტულაცია, ხოლო 2 სექტემბერს ოფიციალურად დადებული იყო დანებება.


ომის შედეგები

  1. ადამიანური დანაკარგები:
    მეორე მსოფლიო ომი იყო ყველაზე მსხვერპლიანი კონფლიქტი ისტორიაში. შეფასებით, 60-70 მილიონი ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის სამხედროები და მშვიდობიანი მოსახლეობა. ამ პერიოდში გააკეთეს ჰოლოკოსტი, სადაც გერმანელი ნაცისტები აუქმებდნენ მილიონობით ებრაელს.

  2. მსოფლიო პოლიტიკური განადგურება:
    ომის შემდეგ, ქვეყნები როგორც ევროპის, ისე აზიის, სიღრმეებში მოიკვეთეს. გერმანია გაიყვანა ორ ნაწილად – დასავლეთ გერმანია და აღმოსავლეთ გერმანია, ხოლო იაპონია განადგურდა. ასევე, საერთაშორისო ურთიერთობებში ახალი სისტემები ჩამოყალიბდა.

  3. გაეროს შექმნა:
    1945 წელს შეიქმნა გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია (გაერო), რომლის მიზანი იყო საერთაშორისო მშვიდობის დაცვა და ქვეყნების თანამშრომლობის ხელშეწყობა.

  4. ცივი ომი: ომის შემდეგ, აშშ და საბჭოთა კავშირი გახდნენ ორი გლობალური სუპერ-ძალა, რომლებიც ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ გავლენაში. ამ პროცესმა წარმოშვა ცივი ომი, რომელიც გრძელდებოდა 1991 წლამდე.

    


"ქალი წითლებში"

ქალი წითლებში - გამჭოლი მზერით იცქირება. მარცხენა ხელი მაღლა აღუმართავს, მარჯვენა კი წინ გამოუწვდია და ხელში სამხედრო ფიცი უჭირავს. ფონად - ხიშტიანი თოფები მოჩანს. თავზე კი დიდი ასოებით აწერია - „დედა-სამშობლო გვეძახის“ - ეს მხატვარ ირაკლი თოიძის ცნობილი, 1941 წელს შექმნილი პოსტერია და მას, მეორე მსოფლიო ომის დროს, არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მთელ საბჭოთა კავშირში ავრცელებდნენ.




ეს, ალბათ, იმ დროის ყველაზე მკაფიო იდეოლოგიური პოსტერია, რომელზეც ქალი იყო გასახული და როგორც მკვლევარი თათია ბარბაქაძე ეუბნება რადიო თავისუფლებას, თოიძის ამ პოსტერში ქალს მორალური პასუხისმგებლობა აქვს ნატვირთი - მისი ვალია, რომ საბჭოთა ჯარისკაცებს ომში გაუძღვეს.


მეორე მსოფლიო ომის დროს, საბჭოთა იდეოლოგიამ ქალის ხატი მართლაც წარმატებით გამოიყენა პროპაგანდისთვის.


1941-1945 წლების (აღმოსავლეთ ფრონტის დაწყებისა და დასრულების პერიოდი) სამხატვრო ტენდენციებში მკაფიოდ ჩანს ომისგან დაზარალებული ქალი, მებრძოლი ქალი, დედა, რომელიც საბჭოთა მოქალაქეებს (შვილებს) ომში წავლისკენ მოუწოდებს, ქალი, რომელიც იძულებულია ომში წასული მამის/ძმის/ქმრის „მამაკაცურ პროფესიას“ დაეუფლოს და ასევე, ნაციონალური სიმბოლიკის მატარებელი ქალი.


ყველა ამ ტიპის ქალის იმიჯი პოსტერებზე, ტილოზე შესრულებულ ნამუშევრებსა თუ კინოეკრანებზე გამოჩნდა.


მეორე მსოფლიო ომი იყო ტრაგედია, რომელმაც უდიდესი მსხვერპლი და დააზარალა არაერთი ხალხი, თუმცა ამავდროულად, მან კაცობრიობას ასწავლა მშვიდობის, თანაგრძნობისა და საერთაშორისო თანამშრომლობის მნიშვნელობა. მიუხედავად იმისა, რომ ომი დასრულდა, მისი შედეგები დღემდე ფორმირებს მსოფლიო ურთიერთობებს, ეკონომიკას და საზოგადოების განვითარებას.


No comments:

Post a Comment

მოსაწვევი ბარათი

ველოდებით ყველას!